De zaak Harrie Toussaint

Na al langer gezondheidsklachten gehad te hebben, stortte Harrie Toussaint in 1996 lichamelijk volledig in. In de jaren daarna mislukten zijn vele pogingen om weer aan het werk te gaan. Na talloze onderzoeken door verschillende artsen, bleek dat Harrie ME/CVS heeft. Daarnaast heeft hij ook oog-, slaap- en hartproblemen.
Harrie kan als gevolg van ME/CVS niet meer werken. Dat vinden ook zijn werkgever en bedrijfsarts.

Toch krijgt hij geen WAO-uitkering.
Het UWV, de rechtbank en de Centrale Raad van Beroep staan op het standpunt dat hij niet ziek is en daarom geen recht heeft op WAO. Maar zijn werkgever, de gemeente Valkenswaard, heeft hem uiteindelijk ontslagen omdat hij niet in staat is zijn eigen werk te doen en ook geen ander werk.

Harrie Toussaint wil dat aan deze onrechtvaardige en absurde tegenstrijdigheid een eind gemaakt wordt.

Het gesprek vond plaats in het gebouw van de Tweede Kamer.

Harrie werd bijgestaan door Ynske Jansen, een van de oprichters en momenteel beleidsmedewerkster van de Steungroep,
door Gemma de Meijer, coördinator van het informatie- en meldpunt herkeuringen
en van de telefonische informatie- en adviesdienst van de Steungroep
en door Harrie's broer Theo Toussaint.
Verder waren een cameraman, een geluidsman en een fotograaf aanwezig.

Na een kort voorgesprek was iedereen er helemaal klaar voor.

Roeland en Arno installeerden hun apparatuur.

Keurig op tijd arriveerde ook de gastheer van vandaag;
woordvoerder van de kamerfractie van het CDA, Eddy van Hijum.

Ynske begon het gesprek met een inleiding waarin ze het voornaamste doel van het gesprek aangaf; rechtvaardigheid voor Harrie Toussaint èn voor de vele andere ME/CVS-patiënten waar de Steungroep voor opkomt.

Ze gaf ook een beknopte samenvatting van "de zaak Harrie Toussaint";
ontslagen wegens ziekte maar volgens het UVW niet arbeidsongeschikt.

En Harrie is zeker niet de enige ME/CVS-patiënt die dit is overkomen. Weer anderen kregen wel een WAO-uitkering toegekend, maar zijn die vaak bij de recente herkeuring kwijtgeraakt, zonder dat hun gezondheid is verbeterd. Omdat ze door hun ziekte helemaal niet of niet voldoende kunnen werken is een bijstandsuitkering hun perspectief, als ze daar al voor in aanmerking komen.

Kamerlid Eddy van Hijum had al telefonisch contact met Harrie gehad en was dus zeker niet onvoorbereid.

Toen mocht Harrie, die er toen nog redelijk fit uitzag, beginnen met zijn vurig pleidooi voor vooral rechtvaardigheid.

Niet alléén het CDA-kamerlid was onder de indruk van Harrie's verhaal.

Ook Gemma en Ynske, hoewel volledig op de hoogte, waren weer onthutst door de manier waarop Harrie is behandeld door het UVW.
Het is nogal wat als je het zo achter elkaar vertelt. Was ME/CVS al niet slopend genoeg?

Eddy van Hijum bleek een uitstekend luisteraar.

Ynske Jansen deed precies dat waarvoor zij destijds de steungroep oprichtte:
ondersteunen!

CDA-Kamerlid Eddy van Hijum maakte een zeer oprechte indruk. Hij leek echt betrokken en zegde toe minister Donner te vragen om inhoudelijk in te gaan op een brief die de Steungroep, samen met een aantal andere organisaties, heeft geschreven over de misstanden bij de medische herkeuringen.

Klik hier als u deze brief wilt lezen (Wordbestand).

Ook zou hij zich tijdens het zomerreces verder in dit onderwerp verdiepen. En hij zou contact houden met de Steungroep, ook over Harrie’s zaak.

Harrie benadrukt nog dat hij vooral last heeft van de onrechtvaardigheid in de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep
èn van de vrijheid die het UWV zich toeëigent om van regels en richtlijnen af te wijken.

Zowel de Steungroep bij monde van Ynske, als Harrie namen afscheid van Eddy van Hijum,

Toen ze het parlementsgebouw verlieten, waren ze niet ontevreden; dit was een goed gesprek.

Harrie gaat nu, op advies van de Steungroep, bij het UWV een verzoek tot herziening indienen.
De ervaring leert echter dat het UWV dergelijke verzoeken vaak zonder veel argumenten afwijst.
Daarom bereidt hij dit, met hulp van de Steungroep en een advocaat, terdege voor.