De erkenning van CVS als ziekte met hoge meerkosten in het kader van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (WTCG) geldt alleen voor CVS bij kinderen. Dit hangt samen met het feit dat behandelingen van volwassen CVS-patiënten in ziekenhuizen niet onder de noemer CVS worden geregistreerd. Staatssecretaris Bussemaker schrijft in een brief aan de Tweede Kamer dat het rapport van de 'Taskforce verbetering Wtcg' de indruk wekt dat deze erkenning ook geldt voor CVS bij volwassenen, maar dat dat niet zo is bedoeld. Zij stelt dat de positie van volwassenen met CVS in de toekomst betrokken zal worden bij een verdere verbetering van de afbakening van de groep die in aanmerking komt voor een financiële tegemoetkoming op basis van de WTCG. 

Op grond van de WTCG kunnen mensen die veel zorg gebruiken, ouderen en arbeidsongeschikten vaste tegemoetkomingen krijgen die variëren van 150 tot 500 euro. Het is een ingewikkelde regeling, waarvoor meerdere uiteenlopende criteria gelden. ME/CVS-patiënten kunnen op grond van criteria die niets met de behandeling van ME/CVS te maken hebben soms wel in aanmerking komen voor zo'n tegemoetkoming. Dit is bijvoorbeeld het geval bij het krijgen van een bepaalde hoeveelheid huishoudelijke hulp via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) of  bij een arbeidsongeschiktheid van minstens 35%. 

De Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid vindt ziekenhuisbehandeling geen goed criterium voor de meerkosten die ME/CVS-patiënten als gevolg van hun ziekte hebben. De Steungroep deelt het standpunt van de Chronisch zieken en Gehandicapten-Raad (CG-Raad) dat bij de WTCG nog te veel mensen buiten de boot vallen. Ook is zij met de CG-Raad van mening dat bij het bepalen welke groepen chronisch zieken en gehandicapten hoge meerkosten hebben de beperkingen in het functioneren een belangrijke rol zouden moeten spelen.