Moe 3
-----

bron: NRC handelsblad
datum: 19 mei 2001
rubriek: brieven


Als gezondheidspsycholoog met een speciale belangstelling voor het
chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) volgde ik de briefwisseling tuusen Y.
Jansen (21 april) en G. Bleijenberg en collega's (5 mei) over hun onderzoek
naar gedragstherapie bij CVS. De laatsten schrijven in hun weerwoord
dat hun diagnose van cvs was gebaseerd op de criteria voor cvs van het
Amerikaanse Centers for Disease Control (CDC). Die bewering strookt niet
met de tekst van hun Lancet-artikel. Daarin zeggen ze dat geschiktheid voor
instroom in het onderzoek niet was gebaseerd op de CDC-criteria, omdat
patienten dan, behalve langdurig moe zijn, ook nog moeten voldoen aan vier
van acht criteria. Met andere woorden: de onderzoekers hadden slechts 1 en
dat was gerelateerd aan vermoeidheid.

Ik was ook verbaasd over hun claim dat het effect van de behandeling een
aantal jaren zichtbaar blijft. Voor zover ik weet werden de patienten
slechts in 1 onderzoek langer dan een jaar gevolgd en waren daar geen
blijvende effecten zichtbaar.

Tenslotte komt de gemiddelde score op de test waarmee Bleijenberg en
collega's de vermoeidheidsgraad vaststelden niet overeen met hun bewering
dat vooral patienten met ernstige beperkingen aan het onderzoek meededen.
Als dat zo was, zou de gemiddelde score lager zijn geweest.

Ellen Goudsmit
Teddington, VK

------------------------

Aanvullende opmerking van Ellen Goudsmit:

De laatste paar zinnen van de brief gaan over de Karnofsky-schaal. Deze 
meet beperkingen en handicap, niet vermoeidheid, zoals de NRC abusievelijk 
meldt.