Aan: De Voorzitter van de Vaste Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal Postbus 20018 2500 EA Den Haag Betreft: - Voorpublicatie Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheids- wetten (Medisch arbeidsongeschiktheidscriterium) - Algemeen Overleg 19 januari 2000 Groningen, 17 december 1999 Geachte voorzitter, Eindelijk is hij er, de ontwerp-tekst voor een AMvB over het wettelijk medisch arbeidsongeschiktheidscriterium. We zouden heel blij moeten zijn, want we hebben er jarenlang op aangedrongen. Zelfs nadat Staatssecretaris Hoogervorst op dringend verzoek van de Kamercommissie heeft toegezegd dat er een AMvB zou komen hebben we nog meer dan een jaar moeten wachten. Maar goed, beter laat dan nooit. Leidt vijf jaar strijd tegen uitsluiting van mensen met 'moeilijk objectiveerbare' gezondheidsproblemen van een WAO-uitkering nu eindelijk tot resultaat? Hoopvol begonnen we het ontwerp te lezen. Toen we het uit hadden en alles tot ons hadden laten doordringen waren we verbijsterd. Het doel om een eind te maken aan uitsluiting van mensen met 'moeilijk objectiveerbare' gezondheidsklachten van arbeidsongeschikt- heidsuitkeringen wordt met deze ontwerp-AMvB absoluut niet gerealiseerd. Het neemt de ruimte voor tegengestelde interpretaties van het wettelijk medisch arbeidsongeschiktheidscriterium niet weg. Door tegenstrijdige formuleringen en gebruik van onduidelijke begrippen worden juist nieuwe interpretatieproblemen geintroduceerd. In de ontwerp-AMvB worden bovendien, zonder dat daarvoor argumenten worden gegeven, de regels voor de medische arbeidsongeschiktheids- keuring aangescherpt. Iets wat niet alleen mensen met een 'moeilijk objectiveerbare' ziekte zal treffen, maar alle arbeidsongeschikten. Wat zijn de toezeggingen van een politicus waard? Voormalig Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid De Grave heeft in een overleg met uw commissie uitdrukkelijk gezegd dat een eventueel omzetten van de 'Richtlijn medisch arbeidsonge- schiktheidscriterium' in een AMvB niet be‹nvloed mag worden door doelstellingen in verband met volumebeheersing. Ook staatssecretaris Hoogervorst heeft geschreven dat het niet de bedoeling is dat de keuringspraktijk door toegezegde AMvB wordt aangescherpt. En toch is dit gebeurd! We kunnen niet anders dan vaststellen dat we al die jaren aan het lijntje zijn gehouden, met een kluitje in het riet zijn ge- stuurd en blijgemaakt met een dode mus. Nee, nog erger, we zij gewoon om de tuin geleid. En niet alleen wij, maar ook de volksvertegenwoordigers. Hoe moet het nu verder? Er zal een goede AMvB moeten komen waarmee het beoogde doel wel wordt bereikt. Hoe eerder, hoe beter. Daarom hebben we onze emoties aan de kant gezet en het ontwerp grondig bestudeerd. Het resultaat is een lijvige nota met commentaar en voorstellen ter verbetering. Die bieden wij hierbij uw commissie aan. Het schrijven van deze nota heeft heel veel van ons gevergd. Wij hopen dat de commissieleden hem goed zullen lezen en zullen betrekken bij hun meningsvorming over de ontwerp-AMvB. Verder gaan wij een aantal deskundigen uit de rechterlijke macht, advocatuur en verzekeringsgeneeskunde vragen hoe zij de ontwerp-AMvB beoordelen en vooral, welke uitwerking deze in de praktijk volgens hen zal hebben. Op een bijeenkomst op 11 januari in Zwolle zal hierover met deskundigen en betrokkenen gesproken worden. U zult dus mogelijk nog meer commentaar ontvangen. Wij verwachten veel van uw commissie. Wij hopen dat op 19 januari alle dode mussen zullen worden opgeruimd. Wij dringen er bij u op aan om deze zaak niet nog eens jaren te laten voortslepen, maar op zo kort mogelijke termijn met concrete oplossingen te komen. Daarbij vragen wij uw speciale aandacht voor al diegenen die door een verkeerde interpretatie van het medisch arbeidsonge- schiktheidscriterium door verzekeringsartsen en rechters zijn uitgesloten van een Ziektewet- of WAO-uitkering. Vaak met voor hen blijvende rampzalige gevolgen. Om dit onrecht te herstellen is een vorm van terugwerkende kracht nodig. Een verbeterde AMvB zou volgens ons in moeten gaan op 1 augustus 1993. Om u aan deze groep te herinneren sturen wij u als bijlage een kopie van een brief van ME-pati‰nte Hanny Geerts. In 1996 besliste de Centrale Raad van Beroep dat zij geen recht had op een Ziektewet-uitkering. Haar advocaat, Mr. Bogaers, heeft daarna nog regelmatig contact met haar gehad. Volgens hem waren de gevolgen van de uitspraak van de CRvB voor haar dat zij, eens een levenslustige vrouw, in een uitzichtloos isolement is terechtgekomen. Van Mr. Bogaers vernamen wij dat zij op 2 december jongstleden op 45-jarige leeftijd in miserabele omstandigheden is gestorven. Hoewel wij haar alleen uit haar brieven kenden was dit voor ons een schok. Haar brief spreekt voor zich. Hoogachtend, namens de Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid, Ynske Jansen Bijlagen: 1. De 'Voorpublicatie schatttingbesluit arbeidsongeschiktheidswetten': een eind aan de uitsluiting? Voorlopige beoordeling 2. Brief van ME-pati‰nte Hanny Geerts aan politici, december 1998 3. J. Spanjer, Tien stellingen rond herstelgedrag. Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde 7 nr. 7 (oktober 1999).